Eh… de hierna volgende blogs zijn niet nieuw, maar wilde ik  ze toch bij mijn toekomstige nieuwe blogjes hebben staan Nog niet gelezen? … nou is dat mooi of niet? Krijg je alsnog een kans!

En daar ben ik weer met ee n klein blogje vanuit Italie. Zoals elk jaar breng ik mijn natale, kerst in het zuiden van Italie door. Heerlijk zou een ieder ander zeggen, maar ik moet ze nog tegen komen die vrijwillig 3 weken bij hun schoonmoeder in huis willen zitten. Maar toch, het valt allemaal wel mee. Zo erg is het helemaal niet. Wat elk jaar weer vaste prik is , is dat we de familie allemaal gaan opzoeken. Gezellig…. NOT… En zo ook op kerstavond. Voordat we allemaal gaan eten, gaan we nog even bij een tante langs, die in een bejaardentehuis zit. Alhoewel het naar mijn idee meer iets van een opvanghuis lijkt voor mensen die niet meer thuis kunnen zijn en geen familie heeft die voor hun willen of kunnen zorgen. Hier zit dus Francesco’s steenrijke tante. Betaald zich blauw aan dit bejaardentehuis, maar heeft wel een eigen kamer. Deze is ingericht met eigen meubeltjes, en krijgt zij drie keer per dag eten. Maar goed, ik wijk uit. Ik ga dus op bezoek bij haar. Na enige tijd te hebben geluisterd naar haar verhalen, eigenlijk alleen maar over alle slechte dingen uit het leven staan wij weer op. We hebben haar heerlijke chocolaatjes gegeven, en een panetone (net iets als cake maar dan anders) . En we trekken onze jassen aan. Ik wacht netjes tot de deur open gaat, en toen werd de bom om mij neergelaten.
De tante roept mijn mannetje. Mijn Italiaanse mannetje…Ik hoorde de zin nagalmen in mijn hoofd: DON CICCIO vieni un attimo …… DON CICCIO….. DON
D O N ??… En nee ze riep niet mijn hond die ik liefkozend Don heb genoemd. Cicco is een afkorting van Francesco , dat was al bekend. Ik keek zijn zuster aan , en deed met mijn mond het woord DON na, zonder geluid. Hierbij moet je even indenken dat ik een vragend gezicht trok. Eigenlijk moest ik lachen, maar hield mij in uit respetct. In de lift naar beneden kwamen er bijna tranen uit mijn ogen …ik moet mij heel erg inhouden om niet in lachen uit te barsten. Zijn zuster geeft mij een seintje dat ze het wel uitlegd. Nou dat had ze beter niet kunnen doen. De uitleg was net zo erg als ik het had verwacht. Don wordt ook gebruikt als hoofd van een familie. Er gaan filmbeelden van Marlon Brando door mijn hoofd.Verder krijg ik te horen dat het ook gebruikt wordt als teken van respect voor iemand van stand… Ok hier trek ik het niet meer, en barst ik in lachen uit! Na het afscheid nemen van de tante, lopen wij naar buiten. Ik val door mijn knieen en groet met gracieus gebaar de Don Ciccio die op dat moment naar buiten komt lopen. Lachend, eigenlijk gierend roep ik DON CICCIO herhaardelijk. Francesco kijkt mij geergerd aan, en zijn zus schiet nu ook in de lach. Krijg van zijn zus te horen: en jij dacht dat jij de enige van adel was? Ja dat dacht ik inderdaad….. Maar het blijkt dat ik echt een Don ben getrouwd. Nou mij kunnen ze wegdragen. Ik ben nu officieel vrouw van een Don. Eh vraag ik even aan zijn zuster, dat maakt mij dan een……. een.. jazeker een Donna… En nee niet in de trand van vrouw, maar in de trand van VROUW van adel, waar je respect voor moet hebben. Dus lieve mensen graag wil ik vanaf nu aangesproken worden als Donna Jona, of Donna JoJo, of Donna whatever….Mocht je dit niet willen, is er altijd wel een andere oplossing, maar die moet ik eerst even met de capo di capi (baas der bazen) bespreken. Even bespreken wat de sancties kunnen zijn. Vreemd genoeg gaan er nu wederom scenes van THE GODFATHER door mij heen. Ik denk dat ik de film nog maar eens terug ga kijken. Opeens wordt alles een stuk interessanter voor mij. Zal ik een zwart broekpak met zwarte regenjas aanschaffen? Zwarte zonnebril van Gucci…? OH jee…. ik beschrijf nu hoe ik er al uitzie. O jee ik ben al een mafiosa……… Ik ben Donna Jona…..en wist hier helemaal niets vanaf. Wat is de mafia toch ondoorgrondelijk! HELP

Voor de acheterblijvers in Nederland die graag willen weten hoe het met mij gaat in Italie;

Goed!
Ik kan nu een heel verhaal gaan schrijven hoe druk ik het heb met het naar het strand gaan, omdat het 37 graden is, of hoe ik 90% van de dag bezig ben met mijn schoenenverslaving onder controle te houden.Nee veel leuker is de niet alledaagse dingetjes.
Deze dag was een speciale dag. De freccie tricolore (vrij vertaald; de drie kleuren pijlen) gaven een show. Korte inhoud; dit is een vliegshow van het nationale stuntvliegteam van Italia. Geweldig om te zien! De show wordt voor onze ogen / strandtent opgevoerd. De vliegtuigen gaan laag over de zee , en dichtbij het strand. Echt een happening. Veel Italianen op het strand dus. Waaronder een groep Napolitanen, die ik al van de vorige jaren ken. (niet omdat ze zo leuk zijn, maar omdat ze een rotzooi maken van het strand). Onze badmeester Marco, (voor de kenners onder ons broertje van Luigi met de ezel, die overigens dood is)was al druk een half uur bezig om iedereen de zee uit te krijgen, want dat werd door de kustwacht opgedragen. Het kan namelijk gevaarlijk zijn in het water. (net of het strand dan veilig is). Dus iedereen het water uit, met uitzondering van de Napolitaanse groep. Marco loopt op het groepje af en vraagt nogmaals ; dames en heren de vliegshow gaat beginnen en iedereen moet uit het water. Eén van de heren antwoord; ja en?
Marco; ik heb de opdracht iedereen uit het water te halen
Napolitaan; lekker belangrijk, de zee is voor iedereen dus ook voor mij
Marco; bla bla bla ERUIT
Vervolgens komt andere Napolitaan het water inlopen met zijn kleinkind.
Marco; sorry wilt u het water verlaten, en klopt daarbij op de schouder van het vijfjarig kind.
Verkeerde zet van Marco. Ik kijk naar de Napolitaan die uit het water opspringt en naar de badmeester grijpt.Hij zet zijn aanval bij met de woorden dat hij van het kind moest afblijven.
Van het één komt het ander en er onstaat een grote ruzie tussen onze badmeester en groep van 8 Napolitanen. En waar sta ik toevallig????? Juist op fluisterafstand
Ze beginnen te duwen en te schoppen tegen Marco. Ik kijk om mij heen en zie tot mijn verbazing allemaal mannen staan die NIETS doen. NOu dat trek ik dus niet! Onze kleine badmeester tegen één hele groep grote boze Napolitanen! Dat is estetisch niet verantwoord. Is geen mooi gezicht! Wat doe ik? .. Ik spring er even tussen. Strek mijn arm uit naar de napolitaan en met mijn andere arm naar Marco. Ik hield ze op deze manier uitelkaar.Met woorden zet ik bij dat Marco alleen maar zijn werk doet en dat ze hem met rust moeten laten. Maar ook ik ben maar ik … En meer als twee mannen aan één arm en éen aan de andere arm, kan ik ook niet hebben. En buiten dat hoor ik op de achtergrond mijn schoonzuster en schoonmoeder schreeuwen; JONA HOU OP EN KOM ER TUSSEN UIT! De napolitaan begint aan mijn lijf te shorren om mij weg te krijgen uit het midden, en de andere gaat knijpen in mijn bovenarmen. Tja dat moet je niet doen!!!!! Is mijn plekje waar niemand aanmag komen. Dus je begrijpt dat ik hier nog bozer van werd, en nog standvastiger om het groepje uit elkaar te houden.
GElukkig kregen een paar mannen het ook in hun hoofd, om mij een handje te helpen. WOW… hoe komen ze op het idee?????? Na een paar fikse klappen, schoppen ect. is de ruzie beslecht en de groep druipt af.
Ik ga op mijn strandbed zitten en begin toch ietwat te trillen. Mijn schoonmoeder kijkt mij boos aan, en zegt; je hebt mazzel dat Francesco er niet bij was,want die had je weggesleurd. Ze vroeg of ik helemaal gek in mijn hoofd was geworden om tussen mannen die vechten in te gaan staan. Nee dat ben ik niet. Ik kan er alleen niet tegen als er 600 mannen lopen die allemaal hun poten in hun zij houden als er een gevecht uitbreekt.
Dus op de gewetensvraag wat zou jij doen als ….. ect. Kan ik nu antwoord geven.
Ik duik er dus gewoon tussen met mijn hele hebben en houden.
Dus lieve mensen, wees gerust als ik in de buurt ben. Joná saves the world !!!! Heb ik een zinloosgeweld-tegel verdiend of niet?

10 jun 2008, 12:19 

TJa, en dan is DE WEDSTRIJD nu al weer achter de rug. Altijd een moeilijke dag voor mij als Nederland tegen Italia moet voetballen. Ik vind voetbal wel aardig. D.w.z. ik vind de kampioenschappen leuk, en verder doet het mij weinig. Francesco is daarintegen wel voetbal "minded". Het begon vorig week al. Mijn buurtjes hadden de oranje vlaggetjes alvast uit de kast gehaald en die netjes opgehangen aan onze kant van de tuin. Ach zei Francesco nog ; Wij Italianen gaan pas uitpakken als er daadwerkelijk wat te vieren valt. Dus onze Italiaanse vlaggetjes blijven netjes in de kast liggen (ook onze italiaanse kussentjes, plaids, en zelfs de pasta).

De welpies van de Albert Heijn werden netjes in de kleur blauw gevraad door mij aan de cassiere, en ik kreeg gelijk rood wit blauw en ORANJE … Is mooi, hebben we twee nationale kleuren !!! (Rood en wit doen even niet meer mee) Mijn moeder vroeg aan de begin van de avond; mag ik bij jullie voetal komen kijken ? Ik kijk haar vragend aan. Ze is bang dat Francesco het niet zou waarderen. Nah lekker dan….(maar dit geeft wel de sfeer bij mij thuis aan) Bij het boodschappen doen koop ik nog maar wat lekkers bij de koffie.Iedereen loopt in oranje. Weet je ik vind het grappig allemaal, maar wat een ABNORMALE LELIJKE KLEUR is oranje! Er zijn weinig mensen die oranje kunnen dragen zonder daar flets van te worden. Op het menu staat italiaans. Ook al is dit niet vreemd, want ik kook eigenlijk zo goed als altijd Italiaans. En dan DE WEDSTRIJD. Ik hoef niet te vertellen hoe het afliep. Het gezicht van Francesco werd steeds chagarijniger. Mijn moeder en ik met ons "trots op oranje maar dat laten wij niet blijken"gezicht. De laatste vijf minuten kon Francesco het niet meer aanzien, en stond op. Hij vond wel dat Nederland sterk had gespeeld. Dus gelukkig is hij ook nog altijd voor ons oranje …
En dan de uitslag. 3-0 … Dit is al heel vervelend voor mijn Francesco. Maar nu komt het. Iedereen in mijn vriendenkring vond het toch zeer nodig om te gaan emailen, sms-en. Ze moesten de uitslag even vermelden. NET OF WIJ NIET KIJKEN!!!!!! De eerste twee waren leuk. Maar toen werd ik er aardig pissed van. Zelfs mijn eigen zuster ANNELOU moest nodig in haar MSN naam schrijven ; ARRIVIDERCI ITALIA. Nee SURINAME trekt volle zalen! Chloe kwam met de opmerking ; BUAHAHAHAHAHAHAHAHAH….. Nu kan ik mij toch echt niet herinneren dat wij zo tegen de Nederlandse supporters zijn als Nederland verliest. Wij strooien geen zout in wonden. Wij blijven gewoon rationeel. Wij zijn nu eenmaal een Italiaans Nederlands huishouden… en wij blijven daar HEEL GEWOON onder. Maar ach het is allemaal KINNE SINNE (voor de niet joodse mensen, en Amsterdammers onder ons ; dit staat voor jaloezie) Want zeg nu eerlijk ; WAT ZAGEN DIE ITALIANEN ER WEER GELIKT UIT!!!!!

O.ja nog vermeling waard het smsje van mijn ex italiaanse vriendin CAROLINA ; GA JIJ OOK MAAR DIE TERING WELPIES SPAREN.
Deze verdiend de schoonheidsprijs en kronen wij tot de grappigste sms van de dag.

4 jun 2008, 15:46

Tijd voor een nieuw blogje. Vandaag even helemaal nergens geen zin in. Ik was er vanmorgen al vroeg uit. Waarom? Uh.. omdat Francesco het nodig vond om toch maar naar de dokter te gaan met mijn zielige polsje. Sinds gisterenavond plots heel pijnlijk, en opgezwollen. Francesco zei ; kijk dat krijg je van al dat typen op je laptop. Oh jee, ik heb rsi. Althans dat dacht ik. Wordt weer een rondje fysio.. Dus toch maar even laten zien bij dokter. En daar moest ik dus vroeg voor opstaan. Ik haat vroeg opstaan!!! Maar daar kom ik zo op terug. Eenmaal bij de dokter, laat ik mijn opgezwollen polsje zien, en zeg ik heb pijn. Zegt mijn dokter (let wel dat hij afgestudeerd is ) ; ach gossie toch doet polsje zeer. Nah…. lekker dan, kom nooit bij die vent, en als ik kom heeft hij altijd vreemde opmerkingen. (Ook Chloe weet hier van meepraten )Anyway wat blijkt ; ik heb helemaal niet RSI of andere verrekkingen. Ik ben gewoon gestoken door één of ander beest, wat een allergische reactie gaf. De beet is nog zichtbaar.Nu moet ik met nat verband omlopen. Nou not dus. Ik heb oerpijn aan mijn arm!! Ga ik er ook nog eens een natte lap tegen aan houden. Nou dat doet hij zelf maar. Dus dat was dat. OOk weer gehad, en ik ga vervolgens nooit meer naar dokter op advies van Francesco.Laat mij lekker in mijn bed blijven liggen , en de pijn gaat vanzelf wel over. Nu hoor ik je denken; de wereld draait door. Ja zeker, maar mijn morgen is naar de knoppen. Eén ding waar niemand aan moet komen; MIJN UITSLAPEN. Ik haat het als ik niet kan uitslapen. Ik ben gewoon lui… Echt lui, ik ben een luiaard, een poes. Leef liever in de nacht dan overdag. (of ben ik dan vampier hahahaha)Dus dat… Er is ooit een liedje over geschreven (hoogst waarschijnlijk voor mij ) door mijn favoriete italiaanse zanger; Pino Daniele . Ik ben gek op hem. De titel is ; PIGRO ….. LUI….. En ja dat ben ik dus. Als je naar dit liedje luisterd, weet je welke sferen ik zit. IK MIS ITALIA…………en mijn BED!

9 apr 2008, 16:48

Hoe gaat het gezegde ook weer?… Het noodlot tarten?… Anyway het ging ongeveer zo;
Mijn schoonmoeder is in Nederland voor een paar weekjes, één van de reden is de operatie van Francesco. Vorige week is hij opgenomen, en wij gingen dus trouw elke dag naar hem toe. Nu heeft mijn schoonmoeder een klein probleempje; LIFTANGST. Dus ik elke dag weer vertellen dat ze geen angst moet hebben voor de liften hier in Nederland omdat ze altijd gecontroleerd en onderhouden worden. Dus elke dag stapt ze vol moed, en lood in de schoenen de lift in. (mede door het feit dat ik onder geen omstandigheden naar de zesde verdieping met de trap ga).Nu stapt er een hele lollige meneer in met zijn vrouw. Althans hij vond zichzelf erg lollig, wij niet. Hij deed met zijn voet "tappen" en dat maakt veel geluid in zo een lift. Mijn schoonmoeder maakt opmerking; KAN DIE MAN NIET STIL STAAN? Hij had een wandelstok bij zich en die ging mee met het ritmisch gevoel van zijn voet. Mijn schoonmoeder raakte licht geergerd. Volgende dag wederom deze grappige man in lift met wederom vervelend gedrag. Hij zat waarschijnlijk in zijn second midlife crisis. Dag drie; Man komt weer lift in, schoonmoeder raakt verhit van ergering. De deuren gaan dicht , en meneer vond het leuk om vandaag op en neer te gaan wippen. Ik ben in gesprek met een jongen over een nieuw aan te schaffen telefoontje. Ik hoor mijn schoonmoeder ergens op de achtergrond grommen dat die vent uit de lift moet van haar. Hij maakte nog een sprongetje of twee, en ja hoor ….. De lift blijft hangen tussen twee etages. Ik kijk van schrik op naar mijn schoonmoeder (lijkwit). Ik begin te lachen en probeer grapjes te maken. Nu staan we dus met 9 man in een lift die niet doet liften. Een man denkt nog leuker te zijn , en gaat in het spaans tegen mijn schoonmoeder te praten. Ik voeg nonchelant eraan toe dat zij Italiaans is. Hij vertaald zijn laatste woorden; Es un catastrofe non normale.(dit is geen italiaans noch spaans, maar erg duidelijk) Tja … en daar kan geen vertaling tegen op. Mijn schoonmoeder had het begrepen, en werd nu grijs, en gromde terug naar hem. Ik bleef lichtelijk aangeslagen proberen de sfeer erin te houden, totdat meer grappig weer gaat dansen om de lift weer door te laten gaan. Ik schreeuw naar hem ; Ben je er nu klaar mee met dat gewip? Dit keer is opeens zijn glimlach verdwenen.Ik hoor buiten de lift een man in gebroken Nederlands roepen naar ons; De monteur hebben we gebeld. Ja lekker dan, moet zeker nog ergens uit verwegistan komen . De warmte is vervelend aan het worden,en we vragen of de liftdeur open mag blijven. (er was nog een 60 cm van verdieping zichtbaar) Een meneer achter mij vond het niet leuk meer (of hij ergerde zich aan mijn grapjes ….(ook al kan ik dat niet voorstellen)) Hij duwt ons opzij en roept luidkeels; Haal een trap, een stoel ik wil eruit. EHBO komt aangesneld met brancard en vragen heel grappig : kunnen wij er nog bij..? (grappig voor mij …)Er komt een stoel aan, en die zetten wij tegen liftdeur. Meneer dans,tap,klap, is als eerste eruit. Mijn schoonmoeder gilt; ja tuurlijk hij er als eerste uit die klojo. Ik zie mijn schoonmoeder door de EHBO door het gat omhoog getrokken worden. OH my god… dit gaat zij niet overleven. Ik doe net of het mij niets doet, maar ondertussen sta ik te trillen op mijn benen. Ik ben stoer dus laat het niet zien. Helaas kon ik mijn trillende handen niet verbergen, en word ik opgemerkt . Ik mocht even mee naar Ehbo als ik dat wil. NUHHH is even de schrik. Mijn schoonmoeder loopt nog steeds boos in het rondte te schreeuwen over meneer dans, tap, klap. Ik neem haar mee om wat te drinken en eten. Maar de eetlust is voorbij. Tja en daar zitten we dan tegenover elkaar in restaurantje. Hoe moet dat zometeen dan met bezoekuur? …. De zesde verdieping met de trap? Nuhhhh ik maak mijn schoonmoeder wijs dat een lift die vast heeft gezeten gelijk helemaal gecheckt wordt. En ja dat geeft een beetje vertrouwen, en duw haar voorzichtig de lift in. Ik mag niet praten, en vooraal niet aan het controlpannel zitten…Iemand komt er op het nippertje aanrennen, ik kan er ook nog wel bij? Nee dat kan niet ik doe de deuren dicht. Sorry …. mijn schoonmoeder heeft liftangst.

5 mrt 2008, 21:20

Ok … daar ben ik weer. ER moet weer wat van mijn hart. Ik snap het niet,ik heb het nooit gesnapt , en ik ben bang dat ik het niet wil snappen, of ooit zal snappen. JE hebt dus hele mensenstammen die met de wintersport gaan. Geweldig , lekker in de sneeuw sportief doen enzo.Tot zover snap ik het nog. Maar dan komt het. Na jezelf de hele dag van bergen te hebben afgegooid, begrijp ik dat je wat gaat drinken , de APRES SKI. En daar gaat het bij mij mis. De meest nette, bekakte, mensen gaan opeens heel raar doen. Verschil tussen randdebielen en directeuren, wc-jufjes en secretaresses is opeens totaal verdwenen. Mijn zus is afgelopen week naar Oosterijk gegaan met haar vriend, en aanhang (Aanhang bestaat uit drie dochters, 1 zoon en 1 schoonzoon). DE von TRaps laten we zeggen. Ik heb foto’s en filmpjes van ze gezien. Nu komt het vreemde. Mijn nichtjes gaan dus nu opeens duitse liedjes downlowden?!!!! Wat is dit nu weer voor onzin? Ik zit op de bank en zie mijn nichtjes uit hun dak gaan op duitse teksten in de trand van; je haar zit goed, je haar zit goed, istanboel istanboel. PIzza ist wizza.. Vraag me niet waar dit opslaat, maar ze staan te springen en te lachen.MIJN nichtjes, mijn o zo stoere knappe geweldig dansende waar ik o zo trots op ben nichtjes … ze staan te hossen! Ik hoor ze tegen elkaar zeggen wunderbar… ze gillen en gaan uit hun dak. Weet je ik moet altijd om ze lachen, maar ik werd hier bang van. Ik ben zo blij dat ik nooit mee hoef. Althans hier krijg ik ook weer mijn dubio. Mijn SCHWESTER und haar FREUND hebben voor de grappigheid ook maar een huis gelijk in den Oostenrijk gekauft. Het moet niet gekker worden. Uh… zou het dan ooit zover komen dat ook ik in Oosterijk aan de apres ski ga? NUH ik denk het niet. Ik ben meer zon zee en strand type. Ik ga liever op een banaan achter een speedboot, of een jetski over het water scheuren.Of op een waterfiets golfjes bedwingen. Strandwandelingen, op de boulevard flanneren, cocktails, ligbedden, zonnecreme. Opzwepende muziek. Cultuurhappen in oude dorpjes. En buiten dat skischoenen zijn zooooooooooo  LOMP!! GET REAL ….

18 dec 2007, 12:51

Dit jaar sinds jaren kerst in Nederland vieren. Of ik hier nu vrolijker van wordt weet ik niet. EIgenlijk weet ik het wel! Het is heerlijk om bij mijn familie in de buurt te zijn tijdens deze dagen, maar met je kont in Italia ontwaken en dan de hele dag shoppen en cultuurhappen is ook niet verkeerd. Maar goed dit jaar helaas een jaartje over moeten slaan. Maar niet getreurd. Kan Moses niet naar de berg komt de berg wel naar Moses. Dit wil zeggen; de familie van Francesco heeft besloten om naar Nederland te komen. Gezellig samen zijn met kerst…..Op zich is dit wel leuk. (buiten het feit dat ik al een week aan het hyperventileren ben om alles op orde te krijgen). Alleen nu breekt het volgende probleem aan. Francesco wil laten zien hoe kerst in Nederland gevierd wordt. Dat wil zeggen alles moet nu over the top. Ik haat KERSTSHIT!!! Ik vind bomen niet leuk, en de kerstliedjes maken mij alleen maar depri. Maar goed, je moet wat voor elkaar over hebben. Het gevolg is dat ik nu een art KERSTKRANS aan mijn buitendeur heb hangen (wel zelfgemaakt, gezien ik niet die domme kant en klaar dingen aan mijn deur wil hebben). Rudolph met lichtjes ook aan de voorzijde van mijn huis (nee geen doorsnee beestje hoor… hij doet bewegen )Had ik al verteld dat ik al die lichtjes maar een vreemd verhaal vindt? Ik snap het allemaal niet zo… Maar goed. Het hele jaar moet alles potdicht , gordijnen dicht, warmte in huis. Maar tijdens kerst gaat iedereen opeens open en bloot met alle verlichting aanzitten…. Tja en gordijnen dicht doen kan niet, want anders zien de mensen niet wat je allemaal in huis hebt. (ja je bent zielig als je TWEE bomen in huis hebt!)Ik heb zelfs kerstballen aan mijn designlamp boven mijn tafel hangen….. WHATEVER!!!! In de gang een kaarsje of drie op een mooi kerststukje met lichtjes erin (wit!!). En dan de boom. Nou laten wij het niet over mijn boom hebben. Ik word gek van mijn boom.Francesco wil een boom, krijgt hij een boom. Tja en nu heb ik een 2.20 m hoge boom. Kost wat maar dan heb je ook wat. Althans dat hoorde ik mij nog zeggen bij de aan koop. Hij is prachtig opgetuigd, h elemaal in het wit met alleen veertjes en balletjes sterretjes. Een geweldige snowy white boom.Althans dat was hij de eerst week, want mijn kerstboom heeft besloten, om gewoon dood te gaan en zijn naalden los te laten. Prachtige boom, beetje duur maar wel PRACHTIG. Ik heb dus nu gewoon een WANNA BE boom. Een DOOIE BOOM. Gelukkig bestaat er spuitsneeuw, en kon ik hem een beetje op-pimpen door hem beetje wit te spuiten. TJa en nu heb ik zo ongeveer een bevroren boom. Althans zo ziet hij eruit. Met andere woorden mijn mooie boompie is niet wat hij moest zijn. Ik zei toch al aan het begin dat ik beter in Italia kon ontwaken? Geef mij maar Armani winkel in Italia en GEEN DESIGN WANNA BE BOOM in NEDERLAND! 

25 aug 2007, 21:36

Ben ik weer even met een update. Raar maar waar,ik heb weer eens troubles gehad. (ditmaal in Italia)
Eerst korte uitleg, want anders komt het allemaal niet echt goed over.
De italianen hebben een nationale feestdag dat Ferragosto wordt genoemd. Ferragosto, is op 15 augustus. Waar het voor staat? Uh… nergens voor, gewoon dat iedereen vakantie heeft…Vreemd volk nog steeds die Italianen.
Anyway, op deze dag zijn twee dingen belangrijk;
1. Eten
2. Water
(achteraf heb ik begrepen dat water niet tot de traditie van heel Italie hoort)Water;niet om te drinken dit keer, maar om mensen mee nat te maken.Jaarlijks dus een leuke dag voor mij, omdat ik ongegeneerd iedereen kan pesten. Zo ook dit jaar.

Samen met mijn neefjes waterballontjes gemaakt, om na het eten op het strand een watergevecht te houden. Helaas kon ik het niet droog houden tot aan het strand, want ik was al nat bij de eerste hoek.Eenmaal op het strand aangekomen OORLOG!!!Binnen twee minuten was iedereen nat in onze omgeving. Dus niet leuk meer om door te gaan met Water te gooien. Dus dan maar een front tegen niets vermoedende voorbijgangers vormen. Een groep van man of 20 in de branding met emmers, bakjes enz. Ook ik met een emmertje. Ik bedacht dat het leuk was dat ik op het strand bleef, want op die manier keek iedereen die langs kwam naar de groep in de branding en mij zien ze dan niet aankomen.En ja het werkte!
Na half uur lol van water gooien, komen er twee kakdames voorbij lopen. De groep barst los met het lanceren van het water, en ook mijn neefje gooit emmertje met zeewater.Eén van de dames, draait zich naar mijn neefje daniele (15 jaar), en begint te schreeuwen met allemaal woorden die niet netjes zijn voor een dame. Vervolgens; WIE IS JE MOEDER. Tja en daar kom ik dan om de hoek. Zijn moeder, dus mijn schoonzus, was aan het zwemmen, en dus niet in de buurt. Ik draai mij om naar de vrouw, en zeg; ik ben de moeder (visualiseer mij in bikini en emmer gevuld met water). Wat doet deze oh zo bekakte mevrouw? Ze gaat schelden tegen mij. Ik probeer nog netjes; mevrouw, u weet toch dat het vandaag 15 augustus is, en dat als u niet nat wilt worden beter niet langs het strand kunt lopen? Nee zegt de mevrouw , zij mag lopen waar ze wil. Ja dan moet ze het zelf maar weten voeg ik toe. Ik vraag haar vriendelijk om door te lopen, omdat ik moe van haar wordt. Nee dat wil ze dus niet , want haar mobieltje is nu stuk van al dat water, en dat heeft mijn zoon gedaan, en dat moet ik nu vergoeden. Ja hoor..WHATEVER.. (ik zie de standby led knipperen)Ik zeg ;mevrouw kunt u aantonen dat hij wel werkte voordat er spetters opkwamen? Mevrouw begint nu met hele nare woorden tegen mij te schelden. En dit zet ze bij door haar vinger in mijn gezicht te wijzen. Dit voelde voor mij een beetje bedreigend. En met dank aan Huub uit de Gouden Kooi, heb ik geleerd hoe iemand gek te maken maar niet aan te raken. Ik heb ook mijn wijsvinger in haar gezicht geplaatst, en ging circeltjes draaien.Maar zo dichtbij dat zij er bang van werd en stapjes achteruit ging maken. Zo heb ik haar duidelijk gemaakt dat ze weg moest wezen. Domme vulgaire duitse zegt ze maar tegen haar vriendin"g" die naast haar stond, maar niet tegen mij!!!! Ze begint met schreeuwen dat ze de Carabinieri(politie) gaat bellen. Ik wijs met mijn vinger naar openbare telefoon bij bar, gezien het feit dat haar mobiel het waarschijnlijk niet meer doet. Ik verzoek haar op te schieten.Eindelijk ze druipt af.Vermoeid ga ik zitten op mijn strandstoel… pfff..
Ongeveer kwartier later is het hele strand in ophef. SHIT… de carabinieri!!! Ik duik op de grond tussen een groepje oudere dames van de camping, doe zonnebril op, handdoek om mij heen ,en hoofddoek om mijn blonde haar te verbergen.Eén van de dames; maak je geen zorgen; wij zijn hier .(de dames hebben alles meegekregen van de ruzie, en vonden dat mevrouw kak te ver was gegaan). Nou ik maak me dus wel zorgen. Ineens is het hele strand in rep en roer.Een groep van minstens 100 man rond de politie en de twee kakkies. De politie vraagt: en mevrouw wie is de schuldige? De menigte roept in koor ; IK….. hahahahahah ze beschermen mij!!! Nee roept mevrouw drol. Het is EEN BLONDE DUITSE MET EEN KIND. Menigte; hier zijn geen duitse vrouwen met kinderen. De politie geeft het op na 45 min. en druipt af.Ze zeggen tegen mevrouw drol dat het onmogelijk is om één schuldige eruit te halen, gezien het een feestdag is en dat water er nu eenmaal bijhoort.Mevrouwtjes drol worden afgevoerd naar de camping, waar de camping beheerder (giovanni, ik ken hem al 16 jaar)hun koffie aanbied voor de schrik.Ik begin stilletjes terug naar de camping te lopen, en hoor ondertussen mensen fluisteren: kijk zij was het!!! Shit en ik ben nog wel incognito! Inmiddels is de campingbeheerder naar mijn vakantiehuisje gegaan om verhaal te halen bij mijn schoonmoeder en man.
Giovanni; waren jullie op het strand?
Francesco; ja
Giovanni; wat hebben jullie gezien?
Francesco; eh… zon , zee en strand…
Giovanni: verder niets zeker?
Francesco; nee
Giovanni; ach dom van mij, jullie uit het zuiden hebben nooit wat gezien of gehoord, en weten van niets…
Francesco; buonasera.
Jeetje zit ik opeens in the middle van een mafia verhaal ahahahahah. Voor een bakje met water!!!’s avonds loop ik op de markt, en groet iemand van de camping. Haar reactie; hé loop jij nog steeds vrij rond? OH!!!!De volgende dag zie ik weer politie op camping. Nee dit kan niet waar zijn. NOg steeds op zoek naar dader!!!Ik krijg het nu toch wel een beetje benauwd.Ik ga morgen terug naar Nederland. Straks laten ze me de grens niet over gaan!!! O nee… ik heb geluk;ik ben geen DOMME BLONDE DUITSE MET KIND….Heb ik mazzel of niet??

Met dank aan mijn schoonzus die mij op het moment supreme los heeft getrokken van mevrouw kak.Bedankt iedereen die het voor mij heeft opgenomen tijdes "verhoor"van politie op het strand. Bedankt Zuid Italie, bedankt Don francesco .

4 aug 2007, 00:31

Kort berichtje vanuit Italia. Vandaag was het een beetje druilerige dag, bewolkt, en beetje regen. Wat overigens voor italianen een ramp is, want die smelten van regen. Paraplu’s overal voor drie spatten water op je hoofd. Mensen met jassen aan, en laarzen voor de eventuele modder.. HALLO het is gewoon nog 25 graden. Maar goed dit ter zijde. Wat doe je op zo een dag als vandaag? Je gaat of winkelen of gaat net als ik naar de fabriek van TOD’S. Het was weer GODDELIJK. Alleen de rit er naar toe is al opwindend. Zou ik wat vinden, of zou ik teleurgesteld naar huis terug gaan? In de verte zie ik het gebouw al. Geheel in wit… Ik spring de auto uit als Francesco een paar minuten later de auto aan het parkeren is, en ga met snelle pas richting ingang. De schuifdeur gaat open, en ik sta binnen. Het heeft een heel jaar moeten duren, voordat ik hier mijn voeten weer neer kon zetten. Ik sta te glunderen en genageld aan de grond, en zeg vol overtuiging: KIJK DIT ZIJN NOU SCHOENEN. (en ren vervolgens snel naar het eerste gangpad) Binnen 5 min. heb ik mijn handen vol met schoenen. Francesco vraagt mij of ik normaal ben? eh…. nee…. ik ben in de fabriek van tod’s duhh. Waarom ik zo achtelijk in de rondte ren? omdat ik misschien net naast mijn schoenmaat grijp, en niet wil vechten met andere dames die net zo randdebielerig rond rennnen.Kinderen huilen, en zeuren om aandacht van hun moeders; maar dit keer is het de vader die de kids moeten troosten. Mams is bezig met tod’s aan het passen. Schoenen van rond de 350 euri, en tassen over de 700.. maar het is net of je op de markt loopt, alleen de witte plastic tasjes ontbreken, en zijn vervangen door okergele schoenendozen. Tja en dan na 2 uur leer te hebben gesnoven, richting kassa. De rij is lang, en drie kassa’s open. Geen Albert Heijn kassiere maar mooie mensen in prachtige pakken, elegantie en behendig met JOUW creditcard…Francesco is even in de TOD’s bar gaan zitten om een koffie te drinken. Hij had gevraagd of ik gek was toen ik aan hem vroeg om even te betalen. Ik moest dus gewoon zelf in de rij. Twintig minuten later sta ik buiten, met twee maagdelijke witte tassen, met daarin MIJN TOD’ S. Met smile op mijn face van oor tot oor rijden we terug naar ons huisje… Ik heb mijn rush voor vandaag weer gehad